Sodyum silikat ile stabilize edilmiş yüksek plastisiteli killerin mühendislik özelliklerinin belirlenmesi - Acar, Anıl
Konaklama zorunluluğu, insanlığın ortaya çıkmasından hemen sonra en önemli gereksinimlerinden birisi olmuştur. Bu zorunluluğun kaçınılmaz olması bazı meslek gruplarının zamanla gelişmesini sağlamıştır. İlerleyen zamanlarda gelişen teknolojik faaliyetler ile beraber insanoğlu inşaat sektörünün hızla gelişmesini ve yeni özelliklerin eklenmesini sağlamıştır. İnşaat sektörü içerisinde birçok mühendislik hizmeti bulunmaktadır. Bunlardan bazıları jeofizik mühendisliği, inşaat mühendisliği ve geoteknik mühendisliğidir. Gelişen teknolojik olaylar ile beraber tüm mühendislik hizmetlerinde yenilikler ortaya çıkmış olup çıkmaya da devam etmektedir. Geoteknik mühendisliğindeki yenilikler göstermektedir ki zemin özelliklerinin iyileştirilmesinde farklı yöntemler kullanılmaya başlanmıştır. Zeminin nasıl özellikte olduğunun araştırılması ve araştırılan zeminde karşımıza çıkan problemlerin nasıl çözülmesi gerektiği son derece önem arz etmektedir. Zeminin kötü mühendislik özellik taşıması ve bu kötü özelliklerin nasıl iyileştirilmesi gerektiğinin araştırılması, inşaat faaliyetlerinin farklı yere yapılmasını engellemeye çalışmıştır. Zemin türlerinden birisi olan kil, dünyanın hemen hemen her alanında bulunabilmektedir. Yüksek şişme/büzülme potansiyeli ve diğer önemli sorun yaşanılabilecek durumlar göz önüne alınır ise killi zeminlerin iyileştirilmesine ek olarak bu alanda yapılacak çalışmaların önemi artmıştır. İnşaat faaliyetlerinde, killi zeminlerin şişme/büzülme gibi problemlerini ortadan kaldırmak için zemin iyileştirme yöntemleri kullanılmaktadır. Killi zeminlerde yapılmış birçok çalışma mevcut olup bunların büyük çoğunluğu stabilizasyon ile ilgilidir. Killerin stabilizasyonu da bir zemin iyileştirme tekniğidir. Stabilizasyon genel olarak 2 gruba ayrılmıştır. Bunlar kimyasal ve mekanik stabilizasyondur. Zemin üzerinde yapılan hidrometre, elek analizi ve atterberg limit belirleme deneyleri bu çalışmanın başlangıcında yapılmış olan deneylerdir. Bu deneylerden ortaya çıkan sonuç ile karşımıza numunelerin yüksek plastisiteye sahip olduğu anlaşılmıştır. Bu sonucun ardından numunelerin içine sodyum silikat katılarak proctor testleri yapılmıştır. Optimum su muhtevasında ve optimumdan ıslak halde hazırlanmış yüksek plastisiteli kil ve sodyum silikat karışımı olan numuneler ile serbest basınç deneyleri yapılmıştır. Optimumumda ve optimumdan ıslak halde yapılan numuneler üç farklı kür (açık ortam, strece sarılı halde ve kür ortamında) koşulunda bekletilmiştir. Kil zeminin sodyum silikat ile zeminin dayanım değerlerini azaltmıştır. Stabilizasyon sonrası zemindeki kohezyonunun azaldığı ve zeminin granüler zemin davranışına sahip olduğu görülmüştür. Serbest basınç dayanım değerindeki azalma bu durum ile açıklanabilir.